De algemene verloedering door de techniek

Door Douweegbertje op zondag 16 juni 2013 10:59 - Reacties (12)
Categorie: games, Views: 3.877

Ik zat een beetje op tweakers en dan komt er van alles voorbij, uiteindelijk is dat een aanleiding geweest voor dit blogje. Ik kwam van een medetweaker dit stukje tegen:
MarcoTM's Vlog: Met de buurman aan de noopept

Uiteindelijk heb ik niet veel behoefte om daar een reactie te geven, dus doe ik het hier en breid ik het nog even uit.

Vroegah kregen we vooral een "harde" opvoeding. Papa en mama werkte zich helemaal rond voor hun 8 kinderen. Grote pan aardappels en beter zorgde je er voor dat je het snel opvrat want je at het met 8 man en er was echt niets meer, geen toetje of een zak chips s'avonds.
Tegenwoordig zeurt elk kind; "oh bah dat hoef ik niet", "oh ik eet wel bij vriendje X" of men pakt nog wat te kanen s'avonds bij de TV.
Heel het idee dat iemand hard voor het eten heeft gewerkt is weg, er is een overvloed van alles en heel het BESEF is weg.

Uiteindelijk worden mensen weinig nog geprikkeld. Lekker achter de TV hangen, computeren en een beetje werken. Alles lijkt zo makkelijk. Echter mensen zonder enige vorm van besef vallen zo hard naast de mand.

Ik ben wellicht nog jong (23 jaar), maar ik heb in verhouding een redelijk harde opvoeding gehad. Niet dat ik ooit iets tekort ben gekomen, of dat mijn ouders lastig konden rond komen. Ik had namelijk een aantal regels.
- Rust, regelmaat en reinheid. De 3 R's, zoek het maar op.
- Ik respecteerde mijn ouders huis, mijn ouders zelf en hun inzet in alles wat ze deden.
- Niets kwam vanzelf
- Je moet iets doen, om iets te krijgen.

Uiteindelijk ben ik mijn ouders echt godsgruwelijk dankbaar dat ik zo ben opgevoed. Ik zou er niet aan moeten denken dat ik alles voor lief neem, en boos zou zijn als ik bijvoorbeeld geen mobieltje kreeg. Ik weet nog goed dat vrienden en klasgenoten bijvoorbeeld zo uit het niets een Playstation kregen, een mobieltje en ga zo maar door. Uiteindelijk als ik ze soms nog eens zie, zie je echt dit effect. Amper motivatie voor dingen, alles is lastig en alles is moeilijk omdat je er opeens voor moet werken.

Men heeft gewoon een besef nodig dat je moet werken voor je dingen, niet alleen fysieke producten maar ook voor je leven. Gezond zijn fysiek en in geest vergt gewoon motivatie, discipline en doorzettingsvermogen.

En weer even terug naar het blog die ik las van marco,
Er zijn hier wellicht wat andere omstandigheden, maar het is gewoon kansloos.
Natuurlijk kun je van alles slikken om ervoor te zorgen dat je je wat beter voelt, maar dit is gewoon weer typisch het verhaal van
"geef een man een vis en hij heeft eten voor ťťn dag. leer een man vissen en hij heeft eten voor heel zijn leven."
En hierbij is dus dat pilletje dat visje.

Mochten we even wat dingen in het leven veranderen, dan word ik even met alle respect de vader van Marco. Vervolgens zou ik zijn TV weggooien, zijn computer voor zijn neus met een knuppel in elkaar rammen en vervolgens alle rotzooi in het leven ook weg mieteren.
Zo, en dat is je basis om te leven. Vervolgens pak je 10 wekkers en zorg je dat je er gewoon uit bent om 7 uur s'ochtends, je gaat je zelf verzorgen en je gaat eens wat dingen aanpakken. Je pakt een goede dagindeling, eet gezond en je gaat op tijd naar bed.

En dit zal lastig zijn, maar het is de enige weg.


slot

Een brandstof voor dit blog ligt ook in het feit dat ik deels ziek ben. Ik ben rond januari van dit jaar ziek geworden in de zin dat ik mijn benen amper nog kon bewegen en letterlijk soms door mijn benen heen zakte.
Uiteindelijk ben ik in maart ander halve week opgenomen in het ziekenhuis en daarbij kwam deze ziekte eruit: chronische inflammatoire demyeliniserende polyneuropathie (CIDP)
http://www.vsn.nl/spierziekten/diagnose.php?diagnose_id=36

Ik was 23 en ik kon niet meer lopen, kon eigenlijk geen ene moer meer.
Uiteindelijk ben ik nog steeds bezig met wat medicijnkeuren en kan ik weer een beetje lopen.

Sindsdien heb ik moeite om een soort van sympathie te hebben voor mensen die "het allemaal zo moeilijk hebben".. Als je gewoon nog kan lopen en dingen kan doen, DOE HET DAN OOK. Het is namelijk te triest en kansloos voor woorden om je koppie te laten zakken, terwijl je er zo "plooop" uit kan komen. Ik liet mijn kop niet zakken, en ik ga gewoon sterk door.

Dus hierbij hoop ik ook dat mensen gewoon eens dingen gaan aanpakken en het er niet bij laten zitten. Er zijn namelijk veel ergere dingen in het leven. Overigens zal ik binnenkort een blog toewijden aan mijn neurologische ziekte.

Volgende: Muizen, DPI en sensitivity voor games 10-'13 Muizen, DPI en sensitivity voor games
Volgende: John Ewbank - Welkom op het internet 04-'13 John Ewbank - Welkom op het internet

Reacties


Door Tweakers user Tribledragon, zondag 16 juni 2013 21:27

Meestal lees ik voornamelijk mee in plaats van reageren.

Kan het niet meer dan eens met je zijn. Ook ik heb niet alles in mijn schoot geworpen gekregen en daar ben ik blij om.

Zelf heb ik ook de nodige tegenslagen en moeilijkheden in mijn leven en gezondheid. Bij lange na niet waar jij nu door gaat, wil me geheel niet gelijk stellen met jou.

Ik heb mijn leven ook opgepakt er hard mee aan de slag gegaan. Ondertussen heb ik nu bijna het 2e jaar van mijn HBO deeltijd afgerond. Enkele maanden terug is er een knop om gegaan. Ik ben gaan afvallen. En ik merk als je er eenmaal voor gaat je de knop om kan zetten, dat er ineens heel veel mogelijk is in mijn geval.

Dit ook veel breder in het leven. Je moet er gewoon voor gaan en dan is de mens tot veel meer in staat dan hij op voorhand dacht. Sommige tegenslagen kunnen je juist verder brengen. Puur omdat je er nu voor moet werken en hetgeen je bereikt juist is dat wat je bereikt, zelf ... met je eigen handen zogezegd. En je dus verder wil gaan dan waar je vroeger stond. (Nu bedoel ik dit echt in het algemeen, heb veel respect voor je wilskracht die ik uit je verhaal hoor)

Zo te horen ben je heel hard aan het werk. Wens je alle succes en kracht toe, maar zo te horen heb je die in een gezonde portie al tot je beschikking.

Door Tweakers user mux, zondag 16 juni 2013 23:42

"Vroeger was alles beter en hard werken is het ultieme doel"

Nope, kan het alleen maar hard met je oneens zijn. Dit is simpelweg veel te oppervlakkig gedacht. Hier is wat achtergrondinfo over in ieder geval de klassieke denkfouten in deze blogpost ('fallacies'):

Allereerst: verhalen over 'vroeger' worden bijna altijd bijzonder erg verbloemd. Je hoort alleen de positieve verhalen over hoe iemand zijn hele leven zijn best deed, en daarvoor beloond werd. Dat gebeurde vroeger net zo vaak als nu. En vroeger waren er net zoveel mensen die de kantjes er vanaf liepen, werkeloos (met of zonder goede reden) thuis zaten, ziek waren, depressief waren, etc. etc. Productiviteit is niet iets dat omlaag is gegaan. Sterker nog, het lijkt er sterk op dat we vandaag de dag productiever zijn dan ooit - we werken meer, langer, harder en we leveren hoogwaardigere resultaten dan 'vroeger' toen 'iedereen nog hard werkte'.

Daarnaast maak je een klassieke fout met de stelling dat kinderen nu geen respect meer hebben voor het eten op tafel, etc. Hier zitten twee problemen in: allereerst is dit niet iets dat is veranderd (lees eens boeken, bekijk eens films over welk deel van onze historie dan ook), maar belangrijker: historisch gezien was eten geen commodity, met andere woorden: eten was geen automatisch gemeengoed, het was waardevol. Mensen gaven tot heel kort geleden nog een gigantisch deel van hun verdiensten uit aan voedsel. Dat is nu niet meer zo: je kunt zelfs met minder dan 10% van een minimumloon al het eten kopen wat je nodig hebt om te overleven. Paar procent meer en je eet als een koning in 1950. Eten is daadwerkelijk 'onbelangrijk' geworden, het heeft veel minder intrinsieke waarde. En dit geldt voor een hele hoop in het leven; zowat alles wat je hartje verlangt ligt tegenwoordig binnen het financiŽle bereik van de gewone man. Van een luxe auto tot een vrijstaand huis; het is allemaal haalbaar met een mediaan salaris. Wellicht geen vrijstaand huis in Amsterdam, maar allicht in Zeeland.

En dan nog een grote denkfout: je moet moeite doen om iets te krijgen. Dit is het intrinsic value of work-principe: werk en/of moeite heeft intrinsieke waarde, en als je maar genoeg doet word je automatisch en proportioneel beloond. Niks is minder waar. Een putjesschepper kan nog zo zijn best doen, ver boven het minimumloon stijgt hij nooit uit. Daarentegen ligt voor iemand met een hoge intelligentie het geld werkelijk voor het oprapen. Met enkele uurtjes werk op een dag heb je al een dik maandsalaris binnen, de rest van de tijd kun je uit het raam turen. Waarom? Omdat je financieel-maatschappelijke positie grootendeels op genetica en afkomst gebaseerd is. Geluk hebben. Minder slim? Gehandicapt? Hard werken zul je voor een paar centen. Slim idee? Intelligent? Toevallig in een rijke familie geboren? Goede connecties? Hele dag feestvieren en er nog betaald voor krijgen ook.

De wereld is wel degelijk oneerlijk, en hard werken helpt je zelden tot nooit om bijzonder ver boven je lot uit te stijgen. Diegenen die dat wel kunnen hebben ofwel toch een bijzondere gave, of hebben geluk. Lullig, maar zo is de statistiek.

[hr]

Tot zover het algemene statistische geblaat. Eigenlijk is wat ik hierboven zeg allemaal niet zo belangrijk, want dit gaat er vanuit dat het enige doel in het leven geld en status is. In werkelijkheid werken mensen niet voor geld. Er zijn een aantal mensen die werkelijk niks anders willen dan veel geld hebben, maar dat is een superkleine minderheid. Geld is een middel om andere levensbehoeften te hebben:

- Veiligheid
- Sociale interactie met gelijkgestemden
- Erkenning
- Doel in het leven
- Voedsel, seks, kleding, etc.

Dit is heel losjes vertaald Maslow's hierarchy of needs. Uiteraard verschilt de mate waarin je dit soort dingen wil met je persoonlijkheid, maar dit is een goed uitgangspunt.

Dit is waar je naartoe wil werken. Dit is je ultieme levensdoel. Of je hier hard voor moet werken hangt af van je genetica ;)

Door Tweakers user i-chat, maandag 17 juni 2013 07:56

mux +100, ik had het niet beter kunnen verwoorden.

en nog even tegen TS: ik wil het je eerst beter zien doen, tot die tijd is dit gewoon geblaat van de beste stuurlui.

[Reactie gewijzigd op maandag 17 juni 2013 07:58]


Door Tweakers user MAX3400, maandag 17 juni 2013 08:46

mux is een beetje van (een) god los?

Er zijn voldoende mensen in Nederland die, met een opvoeding vanuit een zeer laag/zwak sociaal milieu ontzettend rijk geworden zijn door hard te werken. Daarnaast zijn er ook voorbeelden te vinden van personen die vanaf hun geboorte niets te klagen hadden maar uiteindelijk niet verder zijn gekomen dan het spreekwoordelijke putjesscheppen.

Maar ondertussen, in NL, zijn de lasten voor de werkenden (en dus hieronder vallen ook werkende ouders) alleen maar hoger geworden; het standaard 3-maal daags eten is voor veel mensen al onbetaalbaar geworden of is het je ontgaan dat de afgelopen jaren de Voedselbank steeds meer in het nieuws is en dat ze zelfs daar soms niet kunnen voldoen aan de vraag. Als eten een basisbehoefte is, waarom zijn de prijzen dan gemiddeld met 1.4% gestegen sinds 2006?

Geld in Nederland is amper wat waard; geen veiligheid, geen erkenning en ik vind al helemaal niet dat je geld kan zien als middel voor doel in het leven. Ja, de goegemeenschap vindt dat geld wel leidt tot een doel in het leven maar dat is reaktief leven. Proaktief leven is bij wijze van spreken op je 20e de doelstelling gaan realiseren om op je 40e 200.000 Euro gespaard te hebben voor doel X of Y.

Kort gezegd; ik heb een gedeeltelijk zwak voor de inhoud van het blog. Er zijn teveel mensen (minder- en meerderjarig) die alles maar voor lief nemen en niet meer de ethiek hebben om net dat stapje harder te lopen qua respect / inzet / arbeid / verdraagzaamheid om hun eigen kwaliteit van leven beter te maken & te houden.

Door Tweakers user Douweegbertje, maandag 17 juni 2013 15:37

@Mux

Mensen die hun eigen interpretatie van een verhaal als een quote opnemen alsof ik dat heb gezegd terwijl dit niet het geval is, is niet een goed begin van een verhaal...
"Vroeger was alles beter en hard werken is het ultieme doel"
Dan snap jij mijn verhaal niet.

Ik heb het meerdere malen over het BESEF, dat staat er 2x bold en 1 daarvan in caps.
Ik heb het niet over hard werken, echt weer onzin.

Ik heb het over het besef dat als je niets doet, dat er ook niet gebeurt.
Dat wanneer je gaat zitten, en voor de TV hangen, dat je dan absoluut niet beter gaat voelen.
Er moet een vorm van de 3 R's in zitten (rust, regelmaat en reinheid).


Jij hebt het puur over geld, ik heb het over LEVEN.
Ongeacht wat je doet, en al ben je werkloos kun je een fijn en gezond en voornamelijk fatsoenlijk leven hebben waarin je je fit, vitaal en fysiek en mentaal perfect voelt.

Heel jou verhaal slaat de plank mis, ik heb het totaal daar niet over.
Verder krijg ik het idee dat jij een ťťn of andere opleiding hebt gehad hierin, en je komt hier met allerlei artikelen wat deels psychologisch is e.d. Het verschil is, is dat ik het mee maak.

Mijn leven stond/staat op zijn kop, echter kan ik mijn hoofd boven water houden (mentaal) doordat ik een regelmaat behoud, doorzettingsvermogen en discipline heb. Ik heb een gezond besef over de waarde van het leven en zijn "producten".

Uiteindelijk red iedereen zich wel min of meer, maar daar gaat het niet over. Het gaat over het blog van Marco, dat ik het zo jammer vind dat iemand zo neer beneden gaat. En dit is puur opvoeding en besef.

De ultieme test is om eens wat ergs mee te maken (met jezelf) waardoor je als voorbeeld -niets- meer kan. Als je dit kan volhouden ben je in feite geslaagd. Nu durf ik alles op een weddenschap te zetten dat er zo veel mensen zijn die dit niet aankunnen. Puur omdat ze in de verloedering van de samenleving zitten en nergens meer besef voor hebben.

Door Tweakers user Douweegbertje, maandag 17 juni 2013 15:48

i-chat schreef op maandag 17 juni 2013 @ 07:56:
mux +100, ik had het niet beter kunnen verwoorden.

en nog even tegen TS: ik wil het je eerst beter zien doen, tot die tijd is dit gewoon geblaat van de beste stuurlui.
Ik ben zelf tot het uiterste gegaan, amper kracht in mijn benen en bovenlichaam.
Uiteindelijk ben ik tot het einde doorgegaan met mijn leven, altijd 8 uur per dag gewerkt.
Ik kwam thuis en ging eten en daarna zowat gelijk slapen omdat mijn lichaam kapot was.
De dag voordat ik een afspraak had met de neuroloog (moest 2 weken wachten na de doktors doorverwijzing) ben ik 2x door mijn benen heen gezakt op mijn werk waarbij collega's mij op moesten tillen (want ik kon niet meer zelfstandig van de vloer komen).

Uiteindelijk werd ik per direct opgenomen de volgende dag, en heb ik in het vervolg amper nog kunnen lopen en zat ik ook in de rolstoel. Het herstel is heel zwaar, de ziekte zorgt voor extreme vermoeidheid, en uiteindelijk het maximale wat ik kon lopen was ongeveer 1 minuut.

Pas sinds 2 weken geleden kon ik weer een stoeprandje opkomen en mijn huis inkomen. Daarvoor had ik hulp nodig om uberhaubt mijn huis in te komen en om uit een stoel te komen.

Daarnaast zit ik altijd met de onzekerheid, het is chronisch en kan alle kanten op. Je weet nooit waar je aan toe bent en je kunt er zelf helemaal niets aan doen. Trainen e.d. heeft geen effect en je moet maar vertrouwen dat de medicatie aanslaat.

Ik loop er nu een half jaar mee, en ik kan weer een beetje lopen. Niet ver, niet veel en niet lang.. maar ik kan het weer. Elke dag heb ik moeite met slapen, last van mijn benen en hyperventilaties (ik adem ook deels verkeerd vanwege zwakte in bovenlichaam spieren).
Ik ga echter gewoon 2-3x per week een paar uurtjes naar mijn werk, probeer hier en daar wat buiten te lopen en ik voel me alsnog geweldig.

Dus ja, dit is puur geblaat. Als ik even heel eerlijk ben vind ik je echt een heel naar persoon om zoiets te gaan zeggen. Niet dat ik zielig ben, of weet ik veel wat, maar wat jij zegt komt vrij hard over bij iemand die namelijk er wel voor vecht.

Door Tweakers user -RetroX-, maandag 17 juni 2013 22:02

De TS heeft deze blogpost als reactie geschreven n.a.v. een blogpost van een andere tweaker. Reageren op de TS is natuurlijk prima maar verdiep je dan ook even in de blogpost welke de aanleiding heeft gegeven:

vanuit de blog waar het om ging:
Onze conclusie tot nu toe. Noopept lijkt op speed, maar dan wel speed anno 2013 met alle voordelen zonder de nadelen. Mocht je je belastingaangifte nog moeten invullen dan heb je hier het middel waardoor je niet alleen zin krijgt om dat nu maar eens te gaan doen, maar als je dr mee klaar bent je de neiging moet onderdrukken om bij de buurvrouw aan te bellen omdat je die van haar ook wilt doen omdat je er zo lekker relaxt mee kan puzzelen.

Ik sta ter referentie alweer 2 dagen droog ( dit filmpje is van eergister)
En ik moest zoals ik van mezelf gewend ben me er echt toe zetten om de hond uit te laten en op tijd bij de buurtsuper aan te komen.
Dit stukje geeft mij ook direct de neiging om direct te roepen: "donder op, kom van je luie reet af en neem je verantwoordelijkheid onvolwassen kleuter." Maar ja, dat doe ik dus niet.

De TS schrijft een redelijk stuk over de "hedendaagse mentaliteit". Deze mentaliteit is echter niet tijdsbepaald. Al eeuwen verschillen mensen in achtergrond, opvoeding en verantwoordelijkheid en mensen maken keuzes. Onverstandige keuzes waren er vroeger net zoveel als nu. Het enige verschil: je kan in de toekomst nog verstandige keuzes maken, de keuzes uit het verleden kan je niet meer veranderen.

Het persoonlijke verhaal is best heftig. Je kan het best oneens zijn met de mening van de TS maar het is totaal onnodig om de botte l*l uit te hangen om je mening onnodig kracht bij te zetten.

@douweegbertje respect voor je verhaal

[Reactie gewijzigd op maandag 17 juni 2013 22:02]


Door Tweakers user arienvanhelden, dinsdag 18 juni 2013 16:42

En heel heel heel vroeger ging men met een speer op het avondeten af.. Wat een onzin, tijden veranderen, live with it..

Door Tweakers user Douweegbertje, dinsdag 18 juni 2013 16:55

arienvanhelden schreef op dinsdag 18 juni 2013 @ 16:42:
En heel heel heel vroeger ging men met een speer op het avondeten af.. Wat een onzin, tijden veranderen, live with it..
Als je ook nog eens kon lezen :+


Ik "live with it", terwijl het juist gaat om die gasten die het niet meer zien zitten, zich vermoeid en niet vitaal voelen en vervolgens in de WW zitten. Maar goed, als je niet eens de moeite neemt om te lezen |:(

Door Tweakers user Johnsel, donderdag 20 juni 2013 09:42

douweegbertje schreef op maandag 17 juni 2013 @ 15:48:
[...]


Ik ben zelf tot het uiterste gegaan, amper kracht in mijn benen en bovenlichaam.
Uiteindelijk ben ik tot het einde doorgegaan met mijn leven, altijd 8 uur per dag gewerkt.
Ik kwam thuis en ging eten en daarna zowat gelijk slapen omdat mijn lichaam kapot was.
De dag voordat ik een afspraak had met de neuroloog (moest 2 weken wachten na de doktors doorverwijzing) ben ik 2x door mijn benen heen gezakt op mijn werk waarbij collega's mij op moesten tillen (want ik kon niet meer zelfstandig van de vloer komen).

Uiteindelijk werd ik per direct opgenomen de volgende dag, en heb ik in het vervolg amper nog kunnen lopen en zat ik ook in de rolstoel. Het herstel is heel zwaar, de ziekte zorgt voor extreme vermoeidheid, en uiteindelijk het maximale wat ik kon lopen was ongeveer 1 minuut.

Pas sinds 2 weken geleden kon ik weer een stoeprandje opkomen en mijn huis inkomen. Daarvoor had ik hulp nodig om uberhaubt mijn huis in te komen en om uit een stoel te komen.

Daarnaast zit ik altijd met de onzekerheid, het is chronisch en kan alle kanten op. Je weet nooit waar je aan toe bent en je kunt er zelf helemaal niets aan doen. Trainen e.d. heeft geen effect en je moet maar vertrouwen dat de medicatie aanslaat.

Ik loop er nu een half jaar mee, en ik kan weer een beetje lopen. Niet ver, niet veel en niet lang.. maar ik kan het weer. Elke dag heb ik moeite met slapen, last van mijn benen en hyperventilaties (ik adem ook deels verkeerd vanwege zwakte in bovenlichaam spieren).
Ik ga echter gewoon 2-3x per week een paar uurtjes naar mijn werk, probeer hier en daar wat buiten te lopen en ik voel me alsnog geweldig.

Dus ja, dit is puur geblaat. Als ik even heel eerlijk ben vind ik je echt een heel naar persoon om zoiets te gaan zeggen. Niet dat ik zielig ben, of weet ik veel wat, maar wat jij zegt komt vrij hard over bij iemand die namelijk er wel voor vecht.
Erg sneu van je aandoening, maar je realiseert je wel dat het krijgen van mentale ziekte(n) net zo onvoorspelbaar en onzeker is als hetgeen jij hebt? Daarnaast is er bij een mentale ziekte vaak weinig begrip van andere mensen, aangezien er geen duidelijke tekenen zijn van ziekte. Dat jij dan even denkt te moeten beslissen dat de mensen "die het niet meer zien zitten" gewoon grove tekortkomingen in hun opvoeding/mentaliteit hebben vind ik dan ook ronduit asociaal. Sterker nog, ik wil het zelfs omdraaien.Jij hebt toevallig meer mentale reserve bij je geboorte hebt meegekregen waardoor je nu makkelijker met je fysieke beperking kan omgaan.

Dat er een paar rotte appels tussen zitten die inderdaad de hele dag niets uitvoeren zal ik zeker niet ontkennen, maar om nu de hele groep mensen die een mentale aandoening hebben over een kam te scheren en zelfs neer te zetten als minderwaardig, dat gaat er bij mij ťcht niet in.

Door Tweakers user Douweegbertje, donderdag 20 juni 2013 13:06

Niets minderwaardigs tegen mensen met een mentale ziekte, absoluut zelfs niet. Dit komt in mijn kringen ook gewoon voor en ik snap heel het punt.
Mij gaat het juist om die gene die bepaalde tegenslagen krijgen, en dan vervolgens niet de kracht hebben om er eens wat aan te doen. En nu kan je het weer oppakken van "ja maar het is zo lastig", ja dat klopt ook.
Het verschil is, doe je er wat mee en loop je er mee, of laat je het lekker gaan onder het mom "ik ben mentaal niet zo lekker" , of "ik ga dit pilletje wel proberen".

Juist het beste remedie van bijvoorbeeld depressiviteit is een goede regelmaat, goed eten, fysieke inspanningen leveren en ga zo maar door. Natuurlijk zijn er verschillende sterktes van depressiviteit maar uiteindelijk kun je er zelf veel aan doen.
Op het moment dat je dan chips gaat vreten achter je TV, stopt met werken en lekker in de WW gaat hangen heb ik inderdaad absoluut geen medelijden, en zet ik ze inderdaad neer als minderwaardig.

Ik denk zelfs ook als mensen eens zichzelf zouden kunnen beheersen e.d. en als er bijvoorbeeld geen TV's en computers waren, dat het aantal depressievelingen een stuk minder was geweest.

In elk geval vatte jij mijn verhaal verkeerd op, of heb ik het gewoon dom geformuleerd. Dat is in elk geval niet de bedoeling.

Door Tweakers user pimpels, woensdag 26 juni 2013 13:46

Juist het beste remedie van bijvoorbeeld depressiviteit is een goede regelmaat, goed eten, fysieke inspanningen leveren en ga zo maar door. Natuurlijk zijn er verschillende sterktes van depressiviteit maar uiteindelijk kun je er zelf veel aan doen.

Hier haal je direct dingen aan die niet helemaal kloppen. Dit hangt sterk af van oorzaak depressiviteit. Bij een Burn-out bijvoorbeeld kan het zijn dat je juist moet rusten, en stap voor stap terug meer activiteit moet hebben. Dus in het begin niets doen, dan ontbijt maken .... en zo verder.

Verder kan een tegenslag voor iedereen anders lijken. Iemand die vrij goed leven heeft gehad en dan financiŽle tegenvaller meemaakt, kan hierdoor in de put geraken.
Maar ook iemand die altijd heeft moeten vechten, is het misschien beu om te vechten.

Bij emotionele problemen zie je trouwens ook dat mensen die hard opgevoed zijn, juist hun gevoelens gaan verbergen voor de buitenwereld, waardoor ze als onvriendelijk en hard overkomen.
Wil jij later van je kinderen horen dat ze je eigenlijk niet kennen en dat een gesprek over problemen die ze ervaren niet mogelijk zijn omdat je toch niet kunt luisteren ....
Ik haal trouwens nergens uit artikel "http://marcotm.tweakblogs.net/blog/9049/met-de-buurman-aan-de-noopept.html" dat "Verleemen" al dan niet streng opgevoed is. Dit is ook weer een verkeerde asumptie dat je maakt.

Wat ik wel mooi vind, is dat je ondanks je medische achteruitgang je toch blijft inzetten en vecht en wens je dan ook heel veel geluk toe met je genezing.

Reageren is niet meer mogelijk